groups

 

 

 

 

Play Station 6 (own group)

Maartje ten Hoorn: violin

Tobias Delius: tenorsax and clarinet

Meinrad Kneer: double bass

Eric Boeren: cornet

Achim Kaufmann: piano

Paul Lovens: drums

CD Play Station 6: #1  Evil Rabbit Records 2006



 

 

Maartje ten Hoorn String Quartet

Maartje ten Hoorn, violin

Jeffrey Bruinsma, violin

Lorre Lynn Trytten, viola

Alex Waterman, cello

 

 

 

Een improviserend strijkkwartet is een niet alledaagse verschijning. Improviseren is iets wat je moet ontwikkelen. Daartoe heeft Maartje ten Hoorn dit strijkkwartet opgericht met strijkers die allen flink bijgedragen hebben aan groepen die je de crême de la crême van de NederIandse jazz mag noemen. Ervaringen in ICP-Orchestra, groepen van Guus Janssen of Maarten Altena poets je niet zomaar weg. Evenwel blijft dit kwartet schatplichtig aan de rijke traditie die zo'n bezetting in de muziekgeschiedenis inneemt: gloedvolle akkoorden, krachtige passages gespeeld met in die traditie zo kenmerkende lenige souplesse!

het zaans jazz journaal

 

cd on datarecords, ordering via toondist

 

 

"Sometimes when I walk outside, the world sparkles.
The air, the trees, the houses, everything sparkles.
Then I know: this is real, I'm living in a dream."

 


 

Pingeling

Tobias Delius: tenorsax, clarinet

Bart Maris: Trumpet

Maartje ten Hoorn: violin

Joe Williamson: double bass

Pat Thomas: piano

Paul Lovens: drums

Tobias Delius 'Pingeling' blijkt een avontuurlijk toondicht

Afgelopen zondagmiddag 9 november 2003 presenteerde tenorsaxofonist Tobias Delius in het Muziekcentrum Den Bosch zijn compositieopdracht voor het November Music festival. Als inspiratie voor zijn suite diende het gedicht 'Hansje Pingeling', dat een vriendin van Delius schreef in haar kindertijd. De verschillende onderdelen hadden titels die hier direct aan refereerden, zoals 'Mokkataart', 'Toverstok' en 'Kippenhok', waarin drummer Paul Lovens zowaar kippenklanken uit zijn bekkens wist te toveren.

Opvallend was het gefocuste en compacte spel; hoewel de muzikanten regelmatig uitbundig de vrijheid en het avontuur opzochten, vloog de zaak nergens uit de bocht. Hoezeer trompettist Bart Maris de klankmogelijkheden van zijn instrument ook verkende, afwisselend stuiterend, grommend, sleurend en fluisterend; nergens verloor hij zijn controle. Mooi om te zien ook hoe hij de trompettonen als het ware met zijn hand dempte en stuurde. Violiste Maartje ten Hoorn wist met haar viool zowel krakende deuren als meeslepende drones te suggereren. Haar vioolspel was een waardevolle aanvulling op het groepsgeluid. Hetzelfde gold voor pianist Pat Thomas, die vooral van dienst was voor het totaalbeeld en zich slechts een enkele Tayloriaanse uitspatting op het toetsenbord veroorloofde. Enkele keren bespeelde hij voorgeprogrammeerde keyboards en zorgde zo met treffend gekozen samples voor de juiste sfeertekening. Bassist Joe Williamson, die als altijd schijnbaar onbewogen zichzelf bleef, legde zijn baslijnen onverstoorbaar en geconcentreerd neer. Drummer Lovens toonde zich een ware meester op zijn compacte kit. Hij werkte zoals gezegd opvallend veel met het aanstrijken van cimbalen. Maar ook de zingende zaag wist hij doeltreffend te hanteren. Een ervaren 'geluidsdrummer', die beschikt over een aangeboren swing.

Over de man achter 'Pingeling', Tobias Delius, valt veel te zeggen, bijvoorbeeld over zijn bijzonder fraaie, warme toonvorming. Over zijn karakteristieke shuffle tijdens z'n met volle overgave gebrachte solo's. Over zijn soepele klarinetspel. Over zijn amicale omgangsvormen, waardoor hij medemuzikanten en publiek voor zich inneemt. En last but not least over het interessante toondicht dat hij deze middag bracht: een melange van attractieve kamerjazz, avontuurlijke impro en extatisch samenspel.